>

Kunnen én durven kiezen

Een blog voor ouders en docenten

Dinsdagmiddag ging ik er eens goed voor zitten. Eindelijk zette ik mijn ideeën voor workshops voor middelbare scholieren over studiekeuze eens op papier.
Er gebeurt al meer dan vroeger op scholen als het gaat om hulp bij studiekeuze. Als docent, maar ook als ouders denk en help je mee, maar voor mijn gevoel  kan het beter en anders.
Nog teveel wordt er alleen gekozen met het hoofd. Er wordt gekeken naar welke studie de meeste kans op werk biedt, hoeveel je in een beroep verdient, welke status een beroep heeft.
Talenten en drijfveren blijven onderbelicht. Dit  zorgt voor veel studie-uitval.
Ook laten jongeren zich nog erg beïnvloeden door hun omgeving, door jou en hun vrienden. De kans is dan groot dat een vervolgopleiding niet past.
Als jouw leerling, jouw kind zich bewust wordt van eigen kwaliteiten en waarden en leert voelen waar hij (of zij) enthousiast van wordt, dan kán hij kiezen.
Als hij ook beseft dat zijn waarden kunnen afwijken van die van jullie en hij voldoende zelfvertrouwen heeft, dan dúrft hij ook een eigen keuze te maken.

 

Ik nam even pauze, at wat druiven en pakte de Volkskrant (10-10-2017).  Tot mijn verbazing rolde daar een katern uit met de kop:  Kiezen na school; Waarom je goede raad van je ouders soms toch in de wind moet slaan .

Belangrijke conclusies:

  • Nadruk ligt teveel op kiezen met het hoofd
  • Jongeren zijn nog erg beïnvloedbaar en onbewust worden hen vaak keuzes opgedrongen
  • Beroepskeuzetesten zijn niet zinvol bij studiekeuze
  • Laat jongeren veel verschillende ervaringen opdoen
  • Laat jongeren zelf ervaren waar ze enthousiast van worden en help hen tussendoor met reflecteren en structureren

De conclusies en adviezen blijken aan te sluiten bij mijn ervaringen en ideeën. Een extra stimulans om verder te gaan met het uitwerken van mijn workshop -concept.
Wat ik het liefste doe is jongeren dichter bij zichzelf brengen. Ervoor zorgen dat ze meer zelfvertrouwen krijgen en zichzelf beter leren kennen.  Ze leren hoe ze keuzes kunnen maken die bij ze passen.  En daarna? Dan help ik ze ook praktisch op weg als dat nodig is.

Zelf heb ik die aandacht en hulp vroeger zo gemist. Van mij werd verwacht dat ik naar de universiteit ging. Ik had toch gymnasium gedaan? Nou, dan moet je studeren!
Dat mijn belangstelling vooral uitging naar een meer creatieve opleiding (HBO/MBO), ik ook meer praktisch ben ingesteld, dat werd vergeten.
‘Opleiding tot etaleur? Belachelijk, dat is een MBO-opleiding! Ik was erg onzeker en voelde me alleen gewaardeerd vanwege mijn schoolprestaties .
Het kwam niet in mij op om een andere keuze te maken.
Na mijn eerste studiejaar Nederlands heb ik op het punt gestaan dat wel te doen, maar durfde niet en werd ontmoedigd door mijn omgeving.
‘ Wat zeg je nu? Creatieve therapie? Nee, da’s veel te zweverig, niets voor jou!’

Mijn weg
Mijn loopbaan is grillig: thuishulp, planner, secretaresse,  managementassistente, beleidsmedewerker, landelijk coördinator loopbaanadvies, jobcoach en trajectbegeleider, zelfstandig jongerencoach. Heb ik ergens echt spijt van? Nee! Ik heb veel verschillende kanten van mezelf kunnen ontwikkelen en het heeft me gemaakt  tot iemand die zich snel dingen eigen maakt en met allerlei mensen kan samenwerken.
Het was een lange weg, maar uiteindelijk kan ik zeggen dat ik dicht tot de kern van mezelf ben gekomen, dat ik doe wat echt bij me past.
Mijn hart “maakt nu regelmatig sprongetjes”, zo blij word ik van hoe ik nu ben en wat ik nu doe.

Misschien had mijn weg wat korter gekund?
Wat had ik gedaan als er wel aandacht was geweest voor  kiezen bij wat bij mij paste?
Als ik hulp gekregen had bij het kiezen niet alleen met mijn hoofd, maar ook vanuit mijn hart en intuïtie? Geen idee…
Een kortere route? Sneller is niet per se beter…
Ik hoop eraan bij te dragen dat jongeren de richting kunnen én durven kiezen die bij ze past, op dit moment.